Yüzün Eğim Ölçümleri İçin Yeni Bir Antropometrik Alet ve Güvenilirliği
Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Anatomi Anabilim Dalı, ELAZIĞ
Anahtar Kelimeler: Antropometri, yüz, eğim ölçümleri, ölçüm aleti, Anthropometry, face, inclination measurements, measuring tool
8.820 görüntülenme 5.073 indirme
Gereç ve Yöntem: Şeffaf bir iletkiye amaca uygun parçalar eklenerek oluşturulan bu ölçüm aletinin kalibrasyonu yapıldı ve Eğim Ölçer adı verildi. Eğim Ölçerin güvenilirliğini sınamak için, 18-25 yaş grubundaki 30 erkek üzerinde, eğim ölçer ve ticari nitelikli başka bir aletle yapılan ölçümler, eşleştirilmiş t testi ile karşılaştırıldı.
Bulgular: Eğim Ölçerin, yüz üzerinde çok sayıda eğim ölçümünde kullanılabileceği belirlendi. Karşılaştırma amaçlı yapılan ölçümler arasında, istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05).
Sonuç: Yeni geliştirilen bu antropometrik aletin, yapımının kolay ve düşük maliyetli oluşu, pratik kullanımı ve güvenilirliği ile antropometrik çalışmalar ve klinik değerlendirmelerde yer bulacağı düşünüldü.©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Materials and Methods: This instrument was made with adding appropriate pieces to a transparent ruler, calibrated and named as inclinometer. In order to test the reliability of the inclinometer, a paired t test was used to compare differences between the measures taken from 30 men aged 18-25 years by using inclinometer and another commercial tool.
Results: It was determined that inclinometer can be used in a number of inclination measurements of the face. No statistically significant differences were found between the measurements taken for comparison purpose (p>0.05).
Conclusion: It is suggested that this new developed anthropometric instrument can be utilized in anthropometric studies and clinical evaluations, due to its simple and low-cost construction.©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Giriş
Yüz profilinin daha objektif olarak değerlendirilmesinde, yüz ölçümleri arasında eğim ölçümlerinin önemli bir yeri vardır 6. Bu ölçümlerde ticari nitelikteki manyetik tabanlı su terazisinin [Commercial angle finder plus level with a magnetic base (Dasco Pro, Inc., Rockford, IL, USA)] kullanımı yaygındır 7.
Bu çalışmada, maliyeti yüksek ticari nitelikli aletler ile ölçülebilen yüz eğimlerinin, maliyeti çok daha düşük, pratik ve güvenilir bir şekilde belirlenebilmesi için, yeni bir ölçüm aletinin geliştirilmesi amaçlandı. Bu amaçla üretilen alete Eğim Ölçer adı verilerek, pratik kullanım ve güvenilirliğini sınamak için karşılaştırmalı ölçümler yapıldı ve sonuçlar istatistiksel olarak değerlendirildi.
Materyal ve Metot
Eğim Ölçer, 13 santimetrelik düz bir yüzeyi ve 180 dereceye kadar olan açıları ölçebilen bir skalası olan saydam plastik bir iletkiye, saydam plastik düz bir çubuk ve bu çubuğa su terazisinin eklenmesiyle oluşturuldu. 14 cm uzunluğunda, 5 mm genişliğinde ve 2 mm kalınlığında hazırlanan plastik çubuk, uzunluğu boyunca tam ortadan bir çizgi ile işaretlendi. Çubuğun bir ucuna su terazisinin göstergesi dik açıyla ve hareket etmeyecek tarzda yapıştırıldı. Diğer ucuyla da iletkinin açı ölçen skalasının merkezinde yer alan sıfır noktasına, iletkinin geniş yüzeyine dik bir eksen etrafında dönme hareketi yapabilecek şekilde ince bir çivi yardımıyla tutturuldu (Şekil 1). Yapımın her aşamasında farklı ölçüm teknikleri kullanılarak aletin kalibrasyonu sağlandı.
Eğim Ölçer.
Kullanımı
Eğim Ölçer, baş standart pozisyonda iken [Frankfurt horizontal planı (FH)] yüze ait birtakım yüzeylerin vertikal eksene göre eğimlerini, diğer bir deyişle vertikal eksenle aralarındaki açıları saptamak üzere tasarlandı. Bu amaçla, başı FH pozisyonuna getirmek için baş pozisyonu kontrol aleti kullanıldı 8. Eğim Ölçeri oluşturan iletkinin düz yüzeyi, eğimi ölçülecek yüzeye temas ettirilirken, hareketli çubuk su terazisi göstergesi aracılığıyla vertikal eksen konumuna getirildi. Ölçülmek istenen eğim, çubuk üzerindeki işaretlenmiş çizginin kesiştiği iletkinin skalası üzerindeki açı değeri ile elde edildi (Şekil 2-6). Eğim Ölçer kullanılarak baş ve yüz üzerinde önemli sayıda eğimin ölçülebildiği görüldü (Tablo 1, Şekil 2-8).
Eğim Ölçer ile burun sırtı eğiminin ölçülmesi.
Göz ve dudak fissür eğim ölçümlerinin şematik gösterimi. en: endocanthion, ex: exocanthion, ch: cheilion.
Güvenilirliği
Aletin güvenilirliğini sınamak için, rasgele seçilen 18-25 yaş grubundaki 30 erkek üzerinde, aşağıda belirtilen ve Farkas 7 tarafından tarif edilen eğimler, eğim ölçer ve ticari nitelikli başka bir aletle farklı zamanlarda ölçüldü:
Burun sırtı eğimi: Burun sırtı (dorsum nasi) yüzeyinin oluşturduğu eksenin vertikal eksene göre eğimidir (Şekil 2). Burun sırtı yüzeyi düz olmadığında yüzeye uygun düz bir çizgi belirlenir.
Auricula uzun ekseni eğimi (kulak rotasyonu): Kulak kepçesinin uzun eksenini oluşturan ve en uzak iki noktasını birleştiren çizginin vertikal eksene göre eğimidir (Şekil 3).
Columella eğimi: Columella (burun bölmesinin burun delikleri arasında kalan kısmı) yüzeyinin vertikal eksene göre eğimidir Şekil 4).
Eğim Ölçer ile auricula uzun ekseni eğiminin (kulak rotasyonu) ölçülmesi.
Eğim Ölçer ile columella eğiminin ölçülmesi.
Alın eğimi: Ön saç çizgisinin orta noktası (trichion, tr) ile kaşlar arası en çıkıntılı orta noktayı (glabella, g) birleştiren çizgiye (tr-g) uyan alın yüzeyinin vertikal eksene göre eğimidir (Şekil 5).
Eğim Ölçer ile alın eğiminin ölçülmesi. tr: trichion, g: glabella.
Alt dudak eğimi: Alt dudak deri sınırı (vermilion çizgisi) orta noktası (labiale inferius, li) ile sulcus mentolabialisin orta noktasını (sublabiale, sl) birleştiren çizgiye (li-sl) uyan alt dudak yüzeyinin vertikal eksene göre eğimidir (Şekil 6).
Alt yüz profil eğimi: Burun bölmesi alt kenarının üst dudak yüzeyi ile kesiştiği orta nokta (subnasale, sn) ile alt çenenin en öndeki orta noktasını (pogonion, pg) birleştiren çizginin (snpg) vertikal eksene göre eğimidir (Şekil 7).
Eğim Ölçer ile alt dudak eğiminin ölçülmesi. li: labiale inferius, sl: sublabiale.
Burun ucu ve alt yüz profil eğim ölçümlerinin şematik gösterimi. sn: subnasale, pg: pogonion, FH: Frankfurt Horizontal Planı.
Çene eğimi: Sublabiale (sl) noktasından aşağı alt çene üst yüzeyinin vertikal eksene göre eğimidir.
Genel profil hattı eğimi: Kaşlar arası en çıkıntılı orta nokta (glabella, g) ile alt çenenin en öndeki orta noktasını (pogonion, pg) birleştiren çizginin (g-pg) vertikal eksene göre eğimidir.
Farklı aletlerden elde edilen veriler eşleştirilmiş t testi ile istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Değerler aritmetik ortalama ± standart sapma şeklinde karşılaştırma sonuçları ile birlikte Tablo 2de gösterildi. İstatistiksel analizde SPSS 11.0 paket programı kullanıldı ve anlamlılık derecesi 0.5 olarak belirlendi.
Bulgular
Ölçümlerin güvenilirliğini sınamak amacıyla 30 gönüllü üzerinde Eğim Ölçer ve ticari nitelikli diğer bir aletle farklı zamanlarda yapılan ölçümler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.05, Tablo 2).
Tablo 2: Eğim Ölçer ve ticari nitelikli başka bir ölçüm aleti kullanılarak 18-25 yaş grubu 30 erkek üzerinde yapılan ölçümler ve karşılaştırma sonuçları. Değerler ortalama ± standart sapma olarak verilmiştir.
Tartışma
Beden üzerinde sayısız ölçüm noktaları vardır ve binlerce ölçüm alınabilir. Ancak alınan ölçümlerin amaca uygun ve standart olması önemlidir. Bu yüzden dünya genelinde kabul görmüş ölçüm tekniklerinin ve protokollerinin bilinmesi gerekmektedir 10.
Yakın tarihe kadar antropometrik çalışmalarda klasik metotlar kullanılırdı. Yüzün şekil bozukluklarını bilimsel metotlarla saptama gereği, yeni ölçüm noktaları ve tekniklerinin kullanımını zorunlu kılmıştır. Bu durum yeni ölçüm aletlerinin gelişimini de beraberinde getirmiştir 4-6,8,11,12.
Eğim ölçümlerinde temel prensip, eğimi belirlenecek standart pozisyondaki yüzeyle vertikal veya horizontal eksen arasındaki açı değerinin tespitidir. Bu açı, seçilen eksene göre yüzeyin eğimini ifade eder 7. Burada sözü edilen Eğim Ölçer, baş ve yüzün eğim ölçümlerinde kullanılmak üzere tasarlandı. Başta vertikal eksene göre eğimlerin ölçülmesi amacına yönelik dizayn edilen bu aletin, basit bir matematiksel işlemle (90º eklenerek veya çıkarılarak), horizontal eksene göre eğimleri belirlemede de kullanılabileceği görüldü. Ayrıca, ölçüm çubuğuna dik açıyla yerleştirilen su terazisi göstergesi haricinde, başka bir göstergenin çubuğa paralel ve diğer göstergeye dik olarak yerleştirilmesi sonucu, aynı anda hem vertikal eksene hem de horizontal eksene göre eğimleri ölçmenin mümkün olacağı belirlendi ve bundan sonraki aşamada ikinci bir göstergenin ilavesiyle aletin ölçüm yeteneğinin geliştirilmesi planlandı. Bu durumda, horizontal eksene göre eğimleri ölçmede matematiksel işlem gereği ortadan kalkmış olacaktır.
Aynı işlevi gören ticari nitelikteki aletlerin maliyetli oluşu ve elde edilmelerinde yaşanabilecek gecikme ve zorluklar göz önüne alındığında, Eğim Ölçerin antropometrik çalışmalarda işlevsel bir yer edineceği düşünüldü. Kalibrasyon ile yetinmeyip, güvenilirliği sınama amaçlı yapılan karşılaştırmalı ölçümler sonucu, Eğim Ölçerin güvenilir ölçüm yaptığı istatistiksel olarak kanıtlandı (p>0.05).
Sonuç olarak, kolay yapılabilen, pratik kullanım sağlayan ve yüz eğimlerinde güvenilir veri gereksinimini karşılayan bir ölçüm aleti olan Eğim Ölçer, antropometrik çalışmalarında eğim ölçüm verilerine gereksinim duyan araştırmacılar ile yüze rekonstrüktif cerrahi planlayan klinisyenlere yardımcı olacaktır.
Kaynaklar
1)Farkas LG, Hreczko TM, Katic MJ, Forrest CR. Proportion indices in the craniofacial regions of 284 healthy North American white children between 1 and 5 years of age. J Craniofac Surg 2003; 14: 13-28.
2)Stromland K, Chen Y, Norberg T, Wennerstrom K, Michael G. Reference values of facial features in Scandinavian children measured with a range-camera technique. Scand J Plast Reconstr Surg Hand Surg 1999; 33: 59-65.
3)Evereklioglu C, Doganay S, Er H et al. Craniofacial anthropometry in a Turkish population. Cleft Palate Craniofac J 2002; 39: 208-218.
4)Ögetürk M. Yeni bir antropometrik alet: modifiye kompas. Morfoloji Dergisi 2000; 8: 18-21.
5)Davis HP, Dolny DG. A new bilateral closed chain assessment technique: methods and error analysis. Med Sci Sports Exerc 2000; 32: 182-189.
6)Venkatadri G, Farkas LG, Kooiman J. Multipurpose anthropometric facial anglemeter. Plast Reconstr Surg 1992; 90: 507-510.
7)Farkas LG. Anthropometry of the head and face. 2nd ed., New York: Raven Press, 1994: 17-21.
8)Farkas LG, Deutsch CK. Two new instruments to identify the standard positions of the head and face during anthropometry. Plast Reconstr Surg 1982; 69: 879-880.
9)Vegter F, Hage JJ. Clinical anthropometry and canons of the face in historical perspective. Plast Reconstr Surg. 2000; 106: 1090- 1096.
10)Özer K. Antropometri, sporda morfolojik planlama. İstanbul: Kazancı Matbaacılık Sanayii A.Ş., 1993: 9-40.
11)Gualdi-Russo E, Russo P. A new technique for measurements on long bones: development of a new instrument and techniques comparison. Anthropol Anz 1995; 53: 153-182.
12)Kohout M, Pai L, Berenguer B et al. New instrument for orbital anthropometry. J Craniomaxillofac Surg 1998; 26: 174-178.
© 2005 Fırat Tıp Dergisi. Tüm hakları saklıdır.

