Amaç: Bu çalışmada Tip 1 Diabetes Mellitus (DM) tanılı çocuk ve adölesanların yaşam kalitesi ve depresyon düzeylerinin değerlendirilmesi ve bu sonuçların sosyodemografik ve klinik özellikler ile ilişkisinin incelenmesi amaçlandı.

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 05.07.2021-01.01.2022 tarihleri arasında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniği'ne başvuran 8-17 yaş arası Tip 1 DM tanılı hastalar ile aynı yaş grubunda sağlıklı çocuklar alındı. Çalışmada yaşam kalitesi ölçümü için, Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği (ÇİYKÖ), depresyon açısından değerlendirme için Çocuklar için Depresyon Ölçeği (ÇDÖ) kullanıldı.

Bulgular: Çalışmaya 83 Tip 1 DM hastası ve 86 sağlıklı kontrol dahil edildi. Hasta ve kontrol grupları yaş ve cinsiyet açısından benzerdi. Ebeveyn tarafından tanımlanan ÇİYKÖ Fiziksel Sağlık Toplam Puanı, Psikososyal Sağlık Toplam Puanı ve Ölçek Toplam Puanının hasta grubunda kontrol grubuna göre daha düşük olduğu görüldü (p değerleri sırasıyla 0,003, 0,010, 0,004). Ortalama ÇDÖ puanı ve ÇDÖ puan düzeyi yüksek olan birey sayısı hasta grubunda kontrol grubuna göre daha yüksekti (p değerleri sırasıyla <0,001, <0,001). Tip 1 DM tanılı hastaların sağlıklı çocuklara kıyasla daha yüksek depresyon düzeyine ve depresyon açısından 12,5 kat artmış riske sahip olduğu bulundu.

Sonuç: Tip 1 DM fiziksel bir hastalık olmanın yanı sıra psikososyal boyutu da olan bir hastalıktır. Çalışmamız, Tip 1 DM'de psikososyal desteğin ve hasta izleminde ekip olarak çalışmanın gerekliliğini ortaya koymaktadır. Tanıdan itibaren hasta ve ailelerinin psikososyal açıdan desteklenmesi, hastaların çocuk-ergen ruh sağlığı ile ilgilenen uzmanların da dahil edildiği ekip ile takip edilmesi sağlanmalıdır. Ayrıca yaşam kalitelerinin yükseltilmesi için hastaların yeni nesil teknolojilere erişim konusunda desteklenmesi hedeflenmelidir.